Keltische mandala's

Keltisch knoop- en vlechtwerk.

De Kelten.
Met Kelten wordt een verzameling volkeren en stammen aangeduid die gedurende het millennium vóór het begin van onze jaartelling (voornamelijk tussen de vijfde en eerste eeuw voor Christus) en de eeuwen daarna een Keltische taal spraken. Het is dus een taalwetenschappelijk begrip. Een Kelt was een spreker van een Keltische taal. Hun voorouders verspreidden zich vanuit een kerngebied in Centraal Europa zowel in westelijke als oostelijke richting. Rond het begin van onze jaartelling bevolkten Keltische stammen de Britse Eilanden, West Europa (Gallië), het Iberisch Schiereiland (Spanje, Portugal), delen van Midden Europa en de Balkan. Tegenwoordig bewonen Kelten nog Ierland, Wales, Schotland en Bretagne. Kelten geloofden dat alles in de natuurlijke wereld een eigen geest bezat. Zij schuwden de dood niet en dachten op een hoger niveau verder te leven. In talloze meren, rivieren, moerassen en bronnen met hun vermeende grote krachten, zijn archeologische offergaven aangetroffen (ook dieren of mensenoffers). Op hout of steen, later metaal, rond en vierkant. Op veel van zulke plaatsen en bijvoorbeeld ook op open plekken in het heilige woud, verrezen kleine heiligdommen of werden de kenmerkende staande stenen zoals Stone Hedge en Menhirs geplaatst, waar mannen de krachten van de natuur konden ervaren. Pas aan het einde van de vorige eeuw begon men zich voor deze verloren beschaving, echt te interesseren.


Book of Kells.
Het boek van Kelten is een manuscript waarin het Nieuwe Testament in het Latijn is gekopieerd. Het boek is 33 x 25 cm groot. Het verkrijgen van de grondstoffen voor en het mengen van de kleuren was een kunst op zichzelf. Het is vermoedelijk gemaakt tussen 563 en 807 na Christus. Het boek is een absoluut meesterwerk en moet zijn gemaakt met een enorm fanatisme voor het christendom. Er worden ten eerste een grote hoeveelheid vlecht- en knoopmotieven gebruikt. In het boek zijn zowel menselijke, abstracte als dierlijke figuren gebruikt. Veel van de dieren zijn af te leiden uit de symbolistische voorchristelijk Keltische cultuur. Deze afbeeldingen staan dan in verbinding met elkaar via Keltische knoopmotieven. Engelen komen eveneens veelvuldig voor. Aangenomen wordt dat de motieven en afbeeldingen in het boek op verschillende manieren kunnen worden gelezen en dat ze verschillende betekenissen tegelijk kunnen weergeven. De monniken die het schreven moeten enorm creatief zijn geweest. Hun versieringen decoreren de tekst. U kunt hier uitzonderlijk veel over lezen op http://www.celticbritain.net of over de Kelten in het boek ‘De mandala en verdwenen beschavingen’ van Toke Dampier.


Onze Keltische mandala.
Door de complexe patronen is het wenselijk dat je al wat mandala tekenervaring hebt en met cirkelverdelingen om kunt gaan. Ook moet je nauwkeurig te werk kunnen gaan. George Bean schreef diverse boeken met deze motieven uit het boek van de Kelten. Vooral het gebruik van vlechtwerk, knopen en spiralen gecombineerd met geknoopte dierfiguren, rijk versierde Keltische letters, randversieringen en zo genoemde key-patterns (sleutelpatronen) kenmerken de Keltische kunst. Het knoop- en vlechtwerk is door Keltische kunstenaars tot een ware kunst verheven.
Deze originele mystieke patronen en symbolen, bijvoorbeeld ‘de groene man’, de slang, de levensboom, het kruis, en spiraalvormen, gebruik ik graag in mijn mandala’s. Je kunt ze verwerken in de rand of als panels in het centrum enz. Stap voor stap en steeds in allerlei fases die stappen verbeterend ontstaan de mooiste mandala’s. Werken hiermee geeft ruimtelijk inzicht en verhoogt je concentratievermogen.

Klik hier om de mandala's te bekijken.